راستی نظر شما در رابطه با شکار و شکارچی چیست و اصلا چه کسی برای اولین بار به خودش اجازه داد که به حیوانات زیبای محیط زیست که شرکای ما در استفاده از مواهب طبیعی هستند را شکار بنامد و از طرفی همین حیوانات زیبا هستند که تعادل را در این حیات وش زیبا و محیط زیست ایجاد می کنند و هر کدامشان به نحو احسن در حال انجام وظیفه خود هستند و فقط ما انسانها هستیم که هر کجا که پایمان به آنجا رسید باعث بر هم خوردن تعادل آن شدیم و عرصه را هم بر خودمان تنگ کردم و هم بر شرکای محیط زیستمان و آنگاه می نشینیم و چنان به متفکر و متمدن بودن خود می بالیم و به وحشی بودن حیوانات می تازیم که انگار خدا تمام کائنات را آفرید تا ما به خدمت گیریم و هر بلائی که می خواهیم به سر طبیعت زیبای خدا بیاوریم و خودمان را مالک مطلق این جهان بدانیم خوب دوست من نظر شما را در رابطه با شکارچی نمیدانم ولی من که به شدت با کار این جماعت مخالفم و کار آنها را دخالت در نظم خدادای طبیعت میدانم و واقعا از آنها میخواهم که از روی انصاف و احساس بنشینند و به این حیوانات زیبا و بی آزار بنگرند و بیندیشند که آیا واقعا اندک گوشت این حیوانات زیبا آنها را قانع می کند ویا واقعا کشتن و از بین بردن این مواهب طبیعی که لذت بردن از دیدن آنها حق همه انسانهاست برای آنها تبدیل به یک عادت زشت شده است و به نوعی بیمار این عادت خود شده اند و از دوستان شکارچی که احتمالا این مطلب را می خوانند خواهش می کنم که دست از این ظلم و اجحاف در حق طبیعت و آیندگان بر دارند.

راستی تا حالا شنیدید که میگن فلانی آنقدر تنبله که بدش نمیاد غذا خودش بره تو دهنش خوب این هم نمونه عینی این جور موجودات که داری می بینی این خرس گریزلی تنبل در فصل مهاجرت ماهیان آزاد برای تخمگذاری به بالاترین نقاط رودخانه که خود داستان غمانگیزی دارد و به یک ترازدی شبیه است در نقاطی از روخانه که همسطح نیست و ارتفاعی دارد و ماهیان مجبورند بجهند تا به نقاط بالادست برسند به این شکل با دهان باز می ایستند تا ماهی به داخل دهان خرس بجهد و یا خرس آن را در هوا صید کند واقعا خسته نباشی جناب خرس زحمتکش.

راستی تا حالا چیز زیبائی را دیدی که هر چه به آن نگنه می کنی باز هم از دیدنش سیر نمی شوی خوب این دماوند اساطیری هم یکی از همان جاذبه های تمام نشدنی است.

عکس ارسالی مربوط به جوان ناکام مرحوم اسکندر رستم نژادنشلی می باشدکه در سال 1337در روستای نشل از توابع بالا کوه بند پی در یک خانواده مذهبی چشم به جهان گشود آن مرحوم استادکاری توانا در رشته کاری خود و فردی دلسوز برای جامعه و تلاشگری پر صبر و با استقامت بود و در محیط کار عضو انجمن اسلامی صنف صنایع آلومینیوم تهران بود و حتی مدتی از عمر خویش را در جبهه های نور علیه ظلمت گذراند. دوران زندگی کوتاه اما پر بار وی از همان آغاز سراسر درد و رنج بود تا آنکه سرانجام در تاریخ 19/7/64 در یک حادثه دلخراش دیده از جهان فرو بست و همه کسانی که به نحوی با وی ارتباط داشتند رادر سوگ و اندوه نشاند.

خاطره اش زنده و روحش شاد باد

در عکس ارسالی شما مرحوم حرمت الله گل محمد زاده را به همراه مرحوم نصرالله محمدی در یک شب سرد زمستانی در زیر کرسی در حال خوردنغذا مشاهده می کنید این دو بزرگوار هر دو از مردان نیک و زحمتکش محل بودند که در تمام مدت عمر بابرکت و پر رنج خویش کار و تلاش کردند و با مشکلات فراوان روزگار را سپری کردند و بد نیست بدانیم که مرحوم نصرالله محمدی به شغل دکانداری مشغول بود و از خاطراتی که از ایشان دارم این است که بسیار سیگار می کشید و فکر میکنم که به دلیل همین مصرف بیش از حد سیگار دچار بیماری شد و در سنین میانسالی از دنیا رفت و اما در باره مرحوم کربلائی حرمت باید بگویم که ایشان بسیار با تقوی و ساده زیست و زحمتکش بودند و به کارهای روزمره و همکاری با اهالی به شکل روزمزد گذران ایام می کردند از همسر مرحوم ایشان این را به یاد می آورم که ایشان هم در سنین میانسالی به علت بیماری از دنیا رفتند و با فوت خاله نوابه حرمت داش بسیار تنها شد و اداره یک زندگی با چند فرزند و آن روزگار برایش بسیار سخت بود ولی از آنجاکه خداوند تا دری را نگشاید دری را نمی بندد پس از این حادثه اسفبار ایشان با خانم بسیار خوب و محترم دیگری تجدید فراش کردند و به یاری خدا زندگی به روال عادی برگشت و ایشان تا چند سال پیش با آرامش در کنار ایشان به زندگی مشغول بودند و از ایشان و زندگیشان خاطرات زیادی در بین اهالی به نیکی یاد می شود و یکی از بهترین و پند آموزترین خاطرات زندگی ایشان ماجرای فوت مرحوم حاج خانزاد می باشد که به ماجرای قالیچه حاج خانزاد معروف است و تبدیل به یک پند و اندرز شده است و اگر می خواهید جریان را بدانید حتما از فرزندانش بپرسید.